من مكتوب

June 3, 2009

تفاوت هاي طرح موسوم به هفتاد هزار تومان و سهام عدالت

با يكي از طرفداران ميرحسين كه بحث مي كردم ، از تفاوت هاي طرح موسوم به هفتادهزار تومان و سهام عدالت پرسيد ، لحن پرسش به گونه اي بود كه يعني اين دو شبيه هم هستند و تفاوتي ندارند ، حال لازم ديدم كه به شرح تفاوت هاي اين دو طرح بپردازم .

سهام عدالت در واقع واگذاري يك ميليون تومان سهام (نه الزاما سهام شركت ملي نفت ايران نيست ) از سهام شركت هاي سودده دولت به مردم است، كه پول اين سهام از طريق سود خود اين سهام در يك بازه طولاني ( در حدود چهارسال) اعاده و به جيب دولت بازمي گردد ، به عبارتي فروش شركت هاي سودده به عامه مردم به صورت نسيه است، در واقع نوعي فروش است و نه واگذاري حق مردم.

سهام نفت در واقع واگذاري سهام شركت ملي نفت ايران به مردم است و برخوردار شدن از سود فروش نفت ( با اين فرض كه نفت اين مرز و بوم متعلق به تمامي ساكنان آن است ، اعم از غني و فقير و فارغ از قوميت و مذهب و … ) ، اما نكته اي كه بايد در مورد اين طرح پاسخ داده شود ، در ابتدا چرايي اين طرح و سپس توجيه طرح ( از ديدگاه تورم زايي ، تاثير در توزيع ثروت و … ) است.

در باب چرايي طرح ، به همين بسنده مي كنم كه خارج كردن پول نفت از دست دولت ؛ وابستگي دولت به ماليات ( كه بالتبع از مورد اولي نتيجه مي شود ) ، ايجاد نياز در زمينه تقويت بخش خصوصي به واسطه وابستگي دولت به ماليات ( بخش خصوصي قوي تر = دولت قوي تر ) ، ايجاد انگيزه جهت واگذاري شركت هاي دولتي به بخش خصوصي و سبك كردن بدنه دولت ( عدم توان دولت به تامين هزينه هاي اين بخش و حركت به سمت واگذاري )

اما در باب هفتاد هزار تومن بايد به عرض برسانم كه از اين مبلغ هزينه ماليات ( كه مسلما عدد بزرگي خواهد بود ) ، هزينه بيمه و هزينه حذف يارانه ها (با توجه به اين نكته كه همه دولت ها طبق برنامه چهارم بايد به سمت حذف يارانه ها بروند ، بخش ديگري از اين پول صرف جبران مسئله حذف يارانه ها مي شود) و هزينه هاي خود شركت ملي نفت ايران (مسئله ديگري كه معمولا از ذكر آن غفلت مي شود ، هزينه هاي خود شركت ملي نفت ايران اعم از توسعه چاه هاي نفتي ، تعويض قطعات فرسوده به علت پيري دستگاه ها و كمبود راندمان ، هزينه پرسنل و هزينه تحقيق درباره چاه هاي جديد و هزينه هاي ديگر سازمان مانند بيمه انتقال نفت از مبدا به مقصد ، هزينه انتقال و … مي باشد) كسر مي شود ، در نتيجه وقتي صحبت از هفتاد هزار تومان مي شود ، بايد به اين مسئله كه پولي كه عملا به دست مردم مي رسد خيلي كمتر از اين مقدار است بايد توجه شود .

در باب تورم زايي اين طرح ، بايد به عرض برسانم كه تزريق نقدينگي هميشه باعث تورم نمي شود ، زماني تزريق نقدينگي تورم زا مي شود كه اقتصاد قابليت كشش ( به عبارتي جذب اين سرمايه ها ) را نداشته باشد ، اين نقدينگي تجميع شده و باعث نابودي بخش هايي مي شود كه اين نقدينگي به سمت آنها حركت مي كند ( بلايي كه سر مسكن در دولت نهم آمد ) ، اگر بخواهم تزريق نقدينگي اين طرح را با تزريق نقدينگي حاصل از طرح بنگاه هاي زودبازده دولت نهم مقايسه كنم ، تزريق نقدينگي حاصل از اين طرح را مشابه “آبياري قطره اي ”  و تزريق نقدينگي دولت نهم را مشابه ” آبياري غرقابي ” مي دانم ، كه در مورد آخر بخش اعظم آب به صورت بي فايده هدر مي رود و به خود خاك هم آسيب مي رساند و در مورد اول خاك فرصت و توانايي جذب كامل آب و استفاده حداكثري از آب را خواهد داشت .

خانواده هاي مختلف نيازهاي اقتصادي مختلفي دارند و در نتيجه هر خانواده ، اين مقدار پول را در جهت نيازهاي خود ” بهينه سازي” مي كند ، مثلا يك خانواده كه داراي دانشجوست ، اين هزينه را صرف تامين هزينه فرزندان خود مي كند و يك خانواده كه مشكل خوراك دارد ، اين پول را صرف هزينه ي خوراك خود ميكند و مسلما اين گونه به ” عدالت ” كه دغدغه هميشگي گفتمان جمهوري اسلامي بوده است هم نزديك تريم .

Leave a Comment »

No comments yet.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Create a free website or blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: